Czasopisma

Dodaj recenzję

Wydanie Specjalne 01/19

Janusz Cyran "Wyzywające śmierć akty sztuki i spisku"

 

Hubert Olkowski "Zew nieznanego"

 

Hasan Blasim "Ogrody Babilonu"

 

R. Pollock "Pieśń ognia"

 

N. Wolven "Wyznania Minusa"

Komentarze

obserwuj

Słowem wstępu: podoba mi się trend mikropowieści w FWS. Oby było to kontynuowane.

 

WZYWAJĄCE ŚMIERĆ AKTY SZTUKI I SPISKU Janusz Cyran

Muszę przyznać, że mam pewien problem z tym opowiadaniem. Chodzi mi o konkluzję, o klarowność przesłania, bo to chyba mi umknęło. To znaczy, podążając za tytułem tekstu, rozumiem, że jeden z morałów jest prosty: wszystko zmierza do końca, zniszczenia, do śmierci. I, jako że życie z każdym rokiem czyni mnie coraz większym pesymistą, to takie przesłanie do mnie trafia. Ale mam wrażenie, że to nie wszystko, że jest tam coś jeszcze. To opowiadanie porównałbym do obrazu Lombardiego – te wszystkie wydarzenia są ściśle powiązane, ale ja nie potrafię pomiędzy nimi poprowadzić linii, nie wiem w którą stronę umieścić strzałki. Spisek mi umknął.

Tekst porusza masę spraw, wszystkie wokół sztuki i spisku. Dla jednych wyda się to ciekawe, innych może zmęczyć i zniechęcić. Nie jest to opowiadanie akcji, raczej spokojne, trochę filozoficzne, do refleksji. Ale spokojnie, nie jest to kaliber „Lodu” Dukaja.

Co do samych czytelniczych odczuć, to są one mieszane z przewagą tych pozytywnych. O ile fragmenty „Rzymskie” choć ciekawie napisane, wydały mi się tutaj najmniej potrzebne. To jedna z tych cegiełek, której nie potrafię dopasować. Co najwyżej mogę na siłę wcisnąć ją w mur, w nadziei, że zaprawa ją zwiąże a całość nie zawali się i nie walnie mnie w łeb. Z drugiej strony mamy rewelacyjne fragmenty jak choćby metaforyczny o sztuce Eschera, czy mój ulubiony o mrówkach i myszach. Ten ostatni mnie do tego stopnia zaintrygował, że zacząłem się zastanawiać, czy podobny, społeczny eksperyment, nie został faktycznie przeprowadzony. Wszystko tam zostało naprawdę rzeczowo i wiarygodnie opisane. W notce od Autora jednak nie znalazła się żadna informacja, by ten fragment został oparty na jakichkolwiek badaniach. Za to teoria o WTC mnie nie przekonała. Dla mnie, była na poziomie bomby termobarycznej Macierewicza.

Cieszę się, że NF sięga po takie opowiadania i że są Autorzy, którzy je piszą. Polecam każdemu, kto oczekuje od fantastyki czegoś więcej.

 

ZEW NIEZNANEGO Hubert Olkowski

Przyjemne opowiadanie. Jeden z tych tekstów, które buduje się na tajemnicy. Jeśli Autor ma sprawne pióro, to zaskoczy i zaintryguje czytelnika. Tu zaskoczyło. Dobrze poprowadzony tekst, z ciekawym i odpowiednio enigmatycznym zakończeniem. Nie jest to opowiadanie, które pamięta się latami, ale na pewno umili dzień.

 

WYZNANIA MINUSA Nick Wolven

Muszę przyznać, że to opowiadanie wywołało u mnie skrajne emocje. Naprawdę skrajne. Po pierwszych akapitach miałem go dosyć. Chciałem odpuścić i przestać czytać dalej. Później tekst się rozkręcił, poruszył ciekawe psychologiczno-społeczne problemy, by na koniec absolutnie mnie zaskoczyć. Wszystko wskazywało, że to czarna dziura, że to wszystko nieubłaganie zmierza do gorzkiego, ponurego finału. A tu nagle opowiadanie zamknięto w pozytywny i wzruszający sposób. Naprawdę wzruszający. Mnie poruszyło. Dajcie szansę temu opowiadaniu, bo nawet jeśli z początku drapie jak wełniany sweter, to pod spodem ma jedwabną bieliznę. Ktoś może zarzucić temu tekstowi, że jest nierówny. I chyba trudno będzie z tym polemizować, ale dla mnie (uwaga szaleństwo) to najlepsze opowiadanie numeru!

 

OGRODY BABILONU Hassan Blasim

Faktycznie, jak zauważa MZ, jak na tekst o Iraku za 100 lat, to bardzo mocno skupia się na przeszłości tego kraju. Wyczuwalna jest także duża krytyka i rozgoryczenie Autora do swego kraju. Zabrakło temu opowiadaniu tego czegoś wyjątkowego. Rzecz bez charakteru. Czyta się bez bólu, ale jutro pewnie już nie będę pamiętał o czym to było.

 

PIEŚŃ OGNIA Rachel Pollack

Ot, rozrywkowa fantastyka z dość ciekawym światem. Przyjemna do kawy, ale w takiej krótkiej formie sprawiająca uczucie niedosytu. Chciałoby się czegoś bardziej rozbudowanego, czegoś gdzie to uniwersum wykorzysta w pełni swój potencja. I postacią przydałoby się nabrać więcej charakteru.

 

Wszystkiego dobrego!

"Przyszedłem ogień rzucić na ziemię i jakże pragnę ażeby już rozgorzał" Łk 12,49

Nowa Fantastyka