- Opowiadanie: maciekzolnowski - Nie ma to jak w domu – drabbelek

Nie ma to jak w domu – drabbelek

Oceny

Nie ma to jak w domu – drabbelek

Zegary wskazywały dwunastą pięćdziesiąt dziewięć. Dzień był upalny. Dwóch gadało o wszystkim i niczym, głównie o niczym. Lokalna opowiastka była z tych mrożących krew w żyłach.

– Powiesił się w wynajętym lokalu. Szalony. Tak go nazywali. Jego gnijące zwłoki policja odnalazła dopiero po miesiącu.

– Znam typa?

– Nie.

– To co mi głowę zawracasz umarłymi.

– Kiedy to zwyczajnie ciekawe. Posłuchaj! Po remoncie, lokum przy Ostatniej Godziny_13 wynajęto powtórnie.

– Chwila, właśnie tam żyje mamcia.

– A ty? Gdzie mieszkasz?

– He, wiadomo, u mamci jest najlepiej.

Trzynasta. Wybiła po raz ostatni. I stał się koniec. W ciszy. Tak po prostu. Obyło się bez trąb tym razem.

Koniec

Komentarze

Hmmm. Nie bardzo rozumiem. Niektóre rzeczy sugerują apokalipsę, ale wyraźnie to nie wynika.

Trochę oszukujesz z adresem.

Babska logika rządzi!

Oszukuję. Ale swoją drogą to ciekawe, że adres (może gdzieś na świecie taki istnieje, kto wie) skrywa zakodowaną godzinę albo i nawet datę końca świata. Czarny humor tu widzę. No i oszukałem licznik wyrazów, choć na dobrą sprawę drabbelek to to nie jest, to znaczy zależy, jak potraktować zapis adresu. 

Nie wiem, czy nie lepiej by zabrzmiało na koniec: “A mówili, że będą trąby” lub coś podobnego i także zabawnego.

Dzięki za wizytę oraz czujność, Finkla! :)

Równo 666 znaków. Tekst Szatana.

Mam niejasne wrażenie, że gdy rozmawiali o niczym, stało się wszystko…

Gdyby ci, którzy źle o mnie myślą, wiedzieli, co ja o nich myślę, myśleliby o mnie jeszcze gorzej.

Dzięki za wizytę! Dobre spostrzeżenie: znaków jest dokładnie 666! Nie wiem, co mnie opętało, he, he. ;)

Mamcia żyje, a nie mieszka? Hmm?

Odkrycie własnego błędu to nie porażka, lecz okazja (Alfred N. Whitehead)

O! Ale ładny ptaszek, taki… czarny. No i z fajnym małym dziobkiem. ;)

A jak ładnie zrzuca orzechy na głowy moich wrogów :D

Odkrycie własnego błędu to nie porażka, lecz okazja (Alfred N. Whitehead)

No. Zmieściłeś dialog w tę ostatnią minutę. Sprawnie :)

Nie rozumiem :(

Znam tylko pięć liter ;)

Anet – tę samą treść zmieszczono już w jednej linijce: “not with a bang, but with a whimper”.

Odkrycie własnego błędu to nie porażka, lecz okazja (Alfred N. Whitehead)

Chyba nie kumam :D Trąby Jerychońskie? Koniec świata? Nie kumam… :D

Złościć się to robić sobie krzywdę za głupotę innych.

Ano, Jerychońskie, koniec świata, dwie straszne historie w jednej. I tylko tyle. Trochę śmiesznie, trochę dziwnie, nieco strasznie. Co tu kumać? Pozdrawiam! :)

Nowa Fantastyka