- Opowiadanie: Wicked G - Pamięć fizyczna

Pamięć fizyczna

Wykopalisk z szuflady ciąg dalszy. Ot taka krótka refleksja na temat twórczości artystycznej w dobie internetu.

Dyżurni:

brak

Oceny

Pamięć fizyczna

Na klawiaturze odciski

Modemów ciche piski

Ekranu jasne błyski

Pomnik ludzi wszystkich

 

Gnije mięso, trwają kości

Świat istoty marne gości

Żądza nieśmiertelności

Pcha je ku światłości

 

Ślady tu i tam ślady

Scysje, kłótnie, zwady

Dla potomnych rady

Odkryte tajne układy

 

Gnije mięso, trwają kości

Świat istoty marne gości

Żądza nieśmiertelności

Pcha je ku światłości

 

Osobowości na łączach

Wplecione w sieci pnącza

Maszyny twarde kłącza

Czas przestał nas rozłączać

 

Gnije mięso, trwają kości

Świat istoty marne gości

Żądza nieśmiertelności

Pcha je ku światłości

 

Pomnik z półprzewodników

Trwalszy niż ze spiżu

Koniec

Komentarze

Wyznałeś, Wickedzie, że kopiesz w szufladzie, więc domyślam się, że zaprezentowana rymowanka powstała już jakiś czas temu i była wyrazem chęci zaspokojenia potrzeby tworzenia.

Cieszę się, że dziś w Twojej twórczości dominuje proza. ;)

Gdyby ci, którzy źle o mnie myślą, wiedzieli, co ja o nich myślę, myśleliby o mnie jeszcze gorzej.

Żądza nieśmiertelności

Pcha je ku światłości

 

Z tym bym polemizowała ;-)

 

Maszyny twarde kłącza

Czas przestał nas rozłączać

 

A tego nie zrozumiałam.

 

Cóż… czytało się kiepsko. Rymy to nie wszystko, przydałby się jeszcze jakiś rytm.

Letting go is an invitation. Letting go is a choice.

Po co refren? Czy to piosenka?

Te poczwórne rymy to jak smarować marmoladę pasztetem.

Racja, ten wiersz jest słaby… I w sumie zgodzę się z Reg, lepiej, żebym trzymał się przy prozie :)

No rest for the Wicked https://www.facebook.com/thewickedg/

Niech będzie, że ostatnie dwa wersy się udały :) ciekawie dialogują z tradycją literacką

I w sumie zgodzę się z Reg, lepiej, żebym trzymał się przy prozie :)

No, chyba że doznasz, Wickedzie, wyjątkowego natchnienia, któremu nie będziesz potrafił się oprzeć i stworzysz opowiadanie napisane prozą poetycką. ;)

Gdyby ci, którzy źle o mnie myślą, wiedzieli, co ja o nich myślę, myśleliby o mnie jeszcze gorzej.

to jak smarować marmoladę pasztetem.

E tam, jak są tacy co lubią przegryźć sobie salami z nutellą, to i zwolennicy poczwórnych rymów się znajdą.

 

Mnie się nawet podobało, ale tak na raz, bo ani przesłanie nie jest nowe, ani wykonanie nie należy do najwybitniejszych. Horacy podłączony do prądu…

Też głosuję za prozą. Lubię poezję rymowaną, ale może jednak nie cyber księdza Bakę ;)

Historia to uzgodniony zestaw kłamstw.

Słaby wiersz. Nie jestem obeznany w poezji, ale nawet ja wyłapuję brak rytmu i niejasne porównania. Rymy, to niestety nie wszystko i w sumie nie bardzo wiadomo o co tu chodzi. Brak jasnego przekazu. 

Zaufaj Allahowi, ale przywiąż swojego wielbłąda.

Wiersz nie przypadł mi do gustu, szczególnie w oczy rzuca się brak rytmu. I też się zgodzę ze stwierdzeniem, że proza wychodzi Ci lepiej :)

Przede mną ugnie się każdy smok, bo w moich żyłach pomarańczowy sok!

Cóż, lekcja z tego taka, że lepiej nie robić wykopalisk w szufladzie i skupić się na tym, co wychodzi mi lepiej.

No rest for the Wicked https://www.facebook.com/thewickedg/

I ja zagłosuję za prozą. Choćby i życia.

Babska logika rządzi!

Zgadzam się z przedpiścami – autor zapomniał, że wiersz to nie tylko rymy, ale też rytm (równomierny rozkład akcentów). Mimo wszystko nie żałuję, że tu zajrzałem, bo tekst Wisielca 

Te poczwórne rymy to jak smarować marmoladę pasztetem

wywołał u mnie śmiech i poprawił mi humor z rana :)

Nowa Fantastyka